De CARB, Bretoense Coördinatie Tegen Repressie, groepeert de Anti-Repressiecomités ontstaan na de golf van ondervragingen die volgde op 30 september 1999. Deze comités werken in meerdere steden van Bretagne, Occitanië en in de Parijse omgeving.

Ten gevolge van deze ondervragingen, lopend van 1999 tot 2001, werd er tegen 16 personen een onderzoek ingesteld voor inbreuken op de « terrorismewetten » (in januari 2004, werd één persoon buiten vervolging gesteld) en meerderen voor gewelddaden waarvan politiemannen het slachtoffer zouden geweest zijn (in Naoned, departement Liger-Atlantel, (Nantes, Loire-Atlantique) op 30 april 2000). Van de 16 personen in onderzoek voor verschillende zaken van “terrorisme”, hebben een tiental meerdere maanden en zelfs meerdere jaren in “voorlopige” hechtenis gezeten. Sommigen onder hen hadden te lijden van het gebrek aan geneeskundige verzorging in het Franse gevangeniswezen. Een van hen zag de dood van zeer dichtbij, een ander zal nooit meer normaal kunnen lopen….

De arrestaties en ondervragingen van de betrokken personen, al dan niet in verdenking gesteld, verliepen meestal op uiterst brutale wijze. Een ernstig zieke man ontsnapte nipt aan de dood tijdens het voorarrest. Computers en draagbare telefoons werden systematisch in beslag genomen en, uitzonderlijk, teruggegeven na een wachttijd van meer dan een jaar.
De uitgave van een maandblad in de Bretoense taal en de werking van meerdere verenigingen werd moedwillig bemoeilijkt. Enkele personen werden tot binnen hun werkkring lastig gevallen. Een persoon verloor haar baan door de druk die de politie op haar werkgever uitoefende. Een beroepsjournaliste zag al haar materiaal in beslag genomen (computer, modem,…) en een syndicalist had niet alleen te maken met de in beslagname van zijn materiaal maar ook met de vernietiging van documenten.

Het is duidelijk dat de voormalige Franse Minister van Buitenlandse Zaken, evenals de voormalige Minister van Justitie, en politiemannen, de wetten op het vermoeden van onschuld met de voeten traden. Personen waarvan later gebleken is dat zij onschuldig waren, werden hiervan het slachtoffer. De media hielden zich in afzijdig, sprak de overheid naar de mond en likt nog steeds zijn laarzen…

De naasten van de gevangen evenals de advocaten hebben lange, dure en beproevende verplaatsingen achter de rug. (voor één gevangene is dit nog steeds het geval!)

De Coördinatie wil reageren tegen deze repressie. Zijn bureau, samengesteld uit drie leden waaronder een woordvoerder, werkt samen met “Skoazell Vreizh” ( organisatie voor Hulp aan de families van politieke Bretoense gevangenen), de vereniging “Dorn ha Dorn” en het Collectif de Femmes (Vrouwencollectief) opgericht na de brutale razzia’s van juni 2000.

Onze webstek die sinds 2000 op het net staat, laat U de kans kennis te maken met de verborgen kant van het “Land van de Mensenrechten” en zal U misschien doen besluiten iets te ondernemen tegen deze repressie.